گرفتاری بزرگ زندگی ما، داشتن تردمیل کامل گرایی است!

کامل بودن یعنی تمام بودن و بی عیب و نقص بودن و کامل گرایی آن خصوصیت شخصیتی است که باعث می شود سطح انتظار و توقع فرد نسبت به عملکرد خود و اطرافیانش به شدت افزایش یابد به شکلی که چنین فردی برای رسیدن به اهداف خود فقط در بالاترین مرتبه کمی و کیفی از نتیجه ی عملکرد خود یا اطرافیان را در یک مرتبه کامل و بی عیب و نقص می خواهند، در این تعریف جای می گیرند.

اما این تعریف با تعریف کمال گرایی سالم متفاوت است؛ در کمال گرایی سالم هر جنبه از جنبه های وجود انسان که به فعلیت برسد و استعداد های پنهان آن شکوفا و بارور گردد انسان در آن جنبه و در مسیر کمال حرکت کرده است. پس وقتی انسان به اهدافی که برای آنها خلق شده  و در درون خود استعداد رسیدن به آنها را دارد حرکت کند موجودی کمال گرا می باشد.

در کامل گرایی یا کمال گرایی منفی انسان هر چیزی حتی خودش را کامل و بی عیب و نقص میخواهد.

کامل گرایی میل به بهتر بودن و کمال گرایی تلاش برای بهتر شدن می باشد.
افراد کامل گرا فقط بهترین را می خواهند و کمتر به بهتر شدن توجه دارند؛ در حالیکه کمال گرایی یک حرکت تکاملی است که در چنین حالتی فرد آنچه را می خواهد و می طلبد باید حتما کامل و بی عیب و نقص باشد. در حالی که کمال گرایی مفهومی نسبی است که موفقیت و رسیدن به هدف ها را مرحله به مرحله تعریف می کند و موفقیت در هر مرحله را ارزشمند می داند.
در این کارگاه ۴ جلسه ای علاوه بر شناخت ابعاد کامل گرایی و دوستان کامل گرایی؛ مسیرهای درمان و کنترل آنها را باهم یاد میگیریم.