«این صفحه دعوتی‌ست برای کشف معنای زندگی از مسیر ۲۴ معلمی که داتاتریا از آن‌ها آموخت.»

هُشیار می باش

در جهانی پر از هیاهو باید فرصتی برای تجربه‌های عمیق زندگی پیدا کرد. زندگی با خود رنج ها و تلخکامی‌ها و سرور و شادی به همراه دارد. اما کسانی که هُـشیارانه و با چشمانی بیدار قدم بر‌می‌دارند معنای زندگی متفاوتی دارند.

به قول نیکلای بردیاف فیلسوف اوکراینی؛ ما در کابوسی از بی‌‎حقیقتی ها زندگی می‌کنیم و کم اند کسانی که بیداری و هشیاری‌شان قد بدهد که امور را چنان که هست ببینند. نخستین وظیفه ی ما پاکسازی توهّم ها و باز آفرینی شّم واقعیت بینی‌مان است.

هشیارانه زیستن؛ راهی برای کشف معنای زندگی

همانند نیچه باور داریم بزرگترین آزادی، وفادار ماندن به خویشتن است. برای وفادار ماندن به خویشتن باید«‌زیستن عمیق» را تجربه کنیم. زیستن عمیق یعنی بتوانیم صدای زندگی را در این همه سر و صدای بی معنایی که انسان را احاطه کرده است بشنویم معنای زندگی را بازآفرینی کنیم.

این یک انتخاب است که در برابر میان مایگی، ابتذال و سطحی‌گرایی جهان امروز فرصتی برای عمیق اندیشیدن و کشف معنا به خودمان بدهیم. نگریستن به زندگی هرگز امری ساده یا تک بعدی نبوده و نیست. باید فراتر از ظاهر برویم. هدف زندگی همانا، خودِ زندگی است. باور دارم ما با عشق به زندگی متولد شده‌ایم و با همین عشق به زندگی نیز خواهیم مُرد.

«سنکا نوشته است؛ می‌پرسید چطور در مسیر کمال در زندگی حرکت کنیم؟ زندگی کردن در جهت رسیدن به خردمندی. صِرف زیستن به خودی خود خوب نیست، بلکه خوب زیستن است که ارزشمند است.» (Seneca,2018:76).

تجربه عمیق زندگی هر چند کوتاه، می‌تواند تا حدی رنج ناکامی‌های جهان را کاسته و ناامیدی‌های‌مان را تسکین دهد. برای عمق بخشیدن به تجربه‌های زندگی در جهان پر سرعت امروز نیازمند خلوت گزینی و تجربه زندگی با شفقت و کنجکاوی، درک زیبایی و مزه مزه کردن عمرِ در حالِ گذر در پرتو عشق و هُشیاری و همدلی هستیم.

هشیارانه زیستن دعوتی است به تعقل، تفکر عمیق، روشن بینی، آموختن از جهان و تمرین شجاعت رنج کشیدن. به قول ناتانیل برندن؛ هشیارانه زندگی کردن ریشه در محترم شمردن واقعیت دارد. احترام به حقیقت و امور واقع. درک جهان انسانی و آگاهانه دیدن زندگی منجر به چگونگی فهم ما از درد و رنج‌های جهان خواهد شد و به ما کمک می‌کند که از این دردها و رنج ها فرار نکنیم، تلاش کنیم آن‌ها را بفهمیم، به آغوش بکشیم و معنا ببخشیم.

نیکوس کازانتزاکیس نویسنده و شاعر بلند آوازه یونانی نوشته است: نجات روح دو چیز لازم دارد.
الف: روشنیِ ذهن و ب: قلب ِگرم.

کسانی که ذهن روشن ندارند، راه را پیدا نمی‌کنند و کسانی که قلب روشن ندارند، ولو ذهن روشن داشته باشند، ممکن است راه را بیابند، اما اهتمام در رفتن آن راه ندارند.

بر آن شدیم قصه ای از لابه لای تاریخ برای تمرین هشیارانه زیستن به شما دوستداران آگاهی هدیه بدهیم. « قصه داتاتریا و پندهای حکیمانه اش» می‌تواند برای همه ما سرشار از آگاهی و تجربه زندگی باشد. او آموزگاری جدی، خلاق و ژرف اندیش است که به ما درست دیدن زندگی با نگاهی مبتنی بر ذهن آگاهی و تجربه شور و شعور در جهان را یاد می‌دهد.

امیدوارم که در روزهای زندگی‌تان این پیام ها به شما، دمی، دقیقه‌ای یا ساعتی برای “بودن” و “هشیارانه زندگی کردن” هدیه دهد.