پوچی زندگی و خلأ وجودی تجربه‌ای است که بسیاری از انسان‌ها در عصر مدرن با آن مواجه‌اند. این مقاله با مرور دیدگاه‌های ویکتور فرانکل، یالوم و اریک فروم نشان می‌دهد چگونه می‌توان نشانه‌های خلأ وجودی را شناخت و از طریق معنا درمانی و روانشناسی اگزیستانسیال…

جستجوی معنا پاسخی است به ابتذال معنایی و بی‌معنایی زندگی که بسیاری از انسان‌ها تجربه می‌کنند. این مقاله با نگاهی به فلسفه شوپنهاور، روانشناسی اگزیستانسیال و شعر سهراب سپهری نشان می‌دهد چگونه می‌توان از پوچی عبور کرد و معنایی تازه در دل زندگی روزمره خلق…

مرگ آگاهی به ما یادآوری می‌کند که زندگی محدود و هر لحظه یگانه است. این مقاله در پرتو روانشناسی اگزیستانسیال و فلسفه خیام نشان می‌دهد چگونه می‌توان از تعلل و اهمال کاری فاصله گرفت و در لحظه حال اصیل زندگی کرد. آری، به‌نوعی، زندگی را…

این مقاله در مجله سپیده دانایی به چاپ رسیده. روانشناسی مثبت اگزیستانسیال (PP2.0) رویکردی نوین در روانشناسی مثبت نگر است که با پذیرش رنج، مرگ آگاهی و تضادهای بنیادین زندگی، راهی برای معنا در زندگی، تاب آوری و نیک زیستی اصیل پیشنهاد می‌کند. موج اول…

ترس از مرگ برای بسیاری از ما تجربه‌ای پنهان اما تعیین‌کننده است. وقتی این هراس با آگاهی و پذیرش پیوند می‌خورد، امکان زیستن هشیارانه و اصیل پدیدار می‌شود. در این نوشته، از ادبیات (آلن‌پو و خیام) تا فلسفهٔ اگزیستانسیال (هایدگر) قدم می‌زنیم و راه‌های عملی…

در شرایط بحران‌های بزرگ فردی یا جمعی، مانند جنگ، تحولات ناگهانی یا فروپاشی‌های اجتماعی، انسان‌ها با تجربه‌ای پیچیده از اضطراب اگزیستانسیال، بی‌معنایی و سردرگمی مواجه می‌شوند. در این وضعیت، تاب آوری در بحران یکی از مهم‌ترین چالش‌های روانی ماست. روانشناسی مثبت اگزیستانسیال، به‌جای وعده شادی…

وظیفه‌ای در درون ما نجوا می‌کند، چیزی فراتر از خواسته‌ها یا امیال روزمره؛ نامش «رسالت زندگی» است. زندگی اصیل، با پیروی از وظیفه‌ای شکل می‌گیرد که از اعماق روان ما برمی‌خیزد، نه از فشار بیرونی یا تمایلات آنی. اگر بخواهی خودت باشی، باید ابتدا کشف…

در جهانی که پر از آشوب، بحران و فقدان قطعیت است، بی معنایی دیگر یک سوال فلسفی نیست، بلکه یک تجربه روزمره است. روانشناسی اگزیستانسیال به ما می‌آموزد که زندگی در جهان بی معنا نه یک فاجعه، بلکه فرصتی برای خلق معناهای شخصی و آزادی…

زیستن در آگاهی از تهدید، یعنی بازسازی خانه‌ای در دل ناپایداری، با آگاهی، جسارت و معنا. فلسفه نیچه دعوتی‌ست برای رهایی از ذهنیت قربانی و آغاز زیستی خلاق در دل تاریکی. برای پذیرش رنج! خانه‌هایتان را بر روی کوه آتشفشان بسازید نیچه با این جمله،…

مرگ، فقط پایان زیستن نیست؛ آینه‌ای‌ست برای معنا دادن به زندگی. در جهانی که پر از فقدان و بی‌پناهی‌ست، مرگ اگر فهمیده شود، می‌تواند آغازِ زندگی اصیل باشد. از منظر روانشناسی مرگ، مواجهه با فنا نه تهدید، بلکه فرصتی برای رشد، شفقت و انتخابی اصیل…

آینده، وقتی درگیر جنگ یا بحران هستیم، مبهم‌تر و ترسناک‌تر از همیشه به نظر می‌رسد.ترس از ندانستن، احساس بی کنترلی، و ناتوانی در تصمیم‌گیری می‌تواند روان ما را فرسوده کند.در این مقاله، با استفاده از یافته‌های روانشناسی تاب‌آوری و معنا، راه‌هایی برای بازگرداندن آرامش در…

سنکا و پذیرش در سوگواری؛ چگونه رواقیان با مرگ کنار می‌آمدند؟ پذیرش در سوگواری یعنی پذیرفتن آن‌چه نمی‌توان تغییر داد، با متانتی درونی که تنها از دل خرد و آرامش برمی‌خیزد.فلسفه رواقی، به‌ویژه در آموزه‌های سنکا، راهی برای کنار آمدن با مرگ و رنج پیشنهاد…

ترومای جنگ فقط در میدان نبرد شکل نمی‌گیرد، بلکه سال‌ها بعد از پایان جنگ، در سکوت بازماندگان ادامه می‌یابد. رنجِ پس از جنگ جنگ، فقط در میدان نبرد رخ نمی‌دهد. جنگ، پس از خاموشی بمب‌ها، تازه در ذهن‌ها و بدن‌ها آغاز می‌شود. وقتی خبرهای بمباران…

ترومای جمعی فقط یک آسیب روانی نیست؛ زخمی‌ست که تمام جامعه را درگیر می‌کند و راه مواجهه با آن، خلق معنا در دل بحران است. این روزها، آنچه ما را حفظ می‌کند، قطعیت نیست؛ توان تحمل ابهام و ساختن معنایی انسانی در دل رنج جمعی…

مولانا پیش از شمس، فقیه بود و محتاط. اما پس از دیدار با شمس، زیستن طربناک، تجربه خویشتن، و عبور از ساختارهای امن را تجربه کرد. این مقاله نگاهی‌ست ملاقات شمس و مولانا و رابطه‌ای که مولانا را از تکرار به خلقت، از تقلید به…